home

interieurfoto's

geschiedenis

menukaart

groepsmenu's

aanbieding

arrangementen

recepten

openingstijden

bedrijfsuitje

routebeschrijving

schilderen

wandelen

modules

In de zestiger jaren was Hindeloopen verre van toeristisch. Een enkeling wist Hindeloopen te vinden. Niet dat dit alleen voor Hindeloopen gold want voor het overgrote deel van de Nederlandse bevolking waren de uitstapjes die tegenwoordig zo gewoon zijn in die zestiger jaren vooral door de niet al te florerende economie vrijwel uitzondering. En wanneer dan toch iemand besloot eens een bezoek te doen aan één van die prachtige IJsselmeerstadjes waarvan Hindeloopen uiteraard één is, dan moest ie steeds, wanneer hij langs de IJsselmeerdijk reed, stoppen om zijn medepassagier uit te laten stappen en het hek open en daarna weer dicht te laten doen. Van veeroosters hadden ze toen nog nooit gehoord.

Maar enfin, de economie bloeide eind zestiger jaren op en het was in die tijd dat er veel nagedacht werd over hoe nu op een andere manier geld te verdienen. De hippies en het toerisme ontwaakten.

Zo ook in Hindeloopen.

Rond 1968 was Piet Bakker kalkoenfokker van beroep. Hij bezat weliswaar een prachtig bedrijf met een historie vanaf 1911- het bedrijf was de eerste kalkoenfokkerij en -broederij van Nederland, handelend onder de naam kalkoenfokkerij “Frisia”- maar was net zoals menigeen aan het bedenken wat er nu anders kon, vooral nu de toeristenstroom op gang kwam.

Er was goede handel met eieren, kuikens en met opgefokte dieren.

Broedmachines stonden in lange rijen en duizenden eieren werden hier uitgebroed. Hokken met nog eens duizenden kuikens die allemaal klaar waren voor transport naar verre landen. De eendagskuikens gingen naar bedrijven in Nederland of met een speciale trein vanuit Arnhem naar het buitenland.

En wanneer de overige kuikens (en dat waren er weer heel wat) tussen de 6 en 9 weken waren, werden ze verkocht. Deze kalkoenkuikens gingen veel naar het buitenland, zoals bijvoorbeeld Italië, Saoedi-Arabië etc. Het vervoer was natuurlijk vooral met het vliegtuig vanaf Schiphol.

Apart daarvan waren er de speciaal geselecteerde kalkoenkuikens, de toekomstige moederdieren die de kwaliteit van het product moesten waarborgen. Dit waren de kalkoenen die gebruikt werden voor de eieren, voor het nageslacht. Deze dieren waren ‘s nachts in hokken midden in Hindeloopen en werden overdag verweid. Het is nu bijna niet meer voor te stellen dat er honderden kalkoenen bijna iedere dag door de straten van Hindeloopen liepen op weg naar de stukken land net buiten Hindeloopen. Dit zou nu waarschijnlijk een toeristische attractie zijn vergelijkbaar met de ganzenmarkt in Coevorden.

Echter eind zestiger jaren kwam er ook veel concurrentie van andere bedrijven en met name de coöperaties maakten de handel voor de zelfstandige bedrijven behoorlijk moeilijk.

Piet Bakker besloot het pand wat fungeerde als woonhuis en deels broederij met alle broedmachines te slopen en hier een restaurant te bouwen.

De locatie was perfect, en de historie van het pand was al niet minder;

Het restaurant kwam te liggen midden tussen verschillende monumentale panden, het Hidde Nijland museum, de prachtige 16e eeuwse kerk en natuurlijk direct aan het IJsselmeer.

Daarvoor,  in het jaar 1795 was op deze plaats al het eerste horecabedrijf gevestigd, genaamd " de Stadsherberg ". Hier was aan verbonden: een theetuin, een speeltuin, een stalhouderij met koetshuis en natuurlijk een aantal hotelkamers en een eetzaal.

Later werd " de Stadsherberg " overgenomen door de familie Buys en tegelijk met de intrede van de eerste automobiel en het eerste toerisme van belang werd " de stadsherberg " omgedoopt tot badhotel pension restaurant " Buys ". De stalhouderij met koetshuis werd verbouwd tot autogarage er kwam een donkere kamer voor fotografen (iets wat toentertijd ieder gerenommeerd hotel behoorde te hebben).

Voor Fl. 1.75 ( € 0.79)  kon men toentertijd logies met ontbijt aanbieden en was de familie Buys te bereiken onder telefoonnummer 3.

De glorie ging er tegen het eind van de 19e eeuw af en in 1911 kwam hier dus de eerste kalkoenfokkerij en broederij van Nederland, kalkoenfokkerij "Frisia".

En nu, april 1970, werd midden in dit stadje, weer een restaurant geopend, natuurlijk kreeg deze de naam “ ‘t kalkoentje” mee.

Echter, met het openen van dit restaurant gingen wel wat problemen gepaard. Piet Bakker noch zijn vrouw had ooit achter een bar gestaan en van al de bijkomende zaken wisten ze al helemaal niets. Maar goed...alles valt te leren .... Er werden lange dagen gemaakt en er werd hard gewerkt, het gehele jaar door. En nadat bleek dat de horeca lonend genoeg was werd de kalkoenenhandel vaarwel gezegd.

Het restaurant sloeg goed aan en je zou zeggen dat iedereen tevreden was, echter Piet Bakker niet. Hij vond toch dat de horeca minder bij hem paste en besloot in 1984 de zaak te verkopen aan zijn zoon Piet Bakker.

Verder veranderde er rond de jaren ‘8o bedrijfsmatig weinig. Restaurant “ ‘t Kalkoentje” was een goed draaiend à la carte restaurant met vooral rond de lunchtijd veel groepen van met name touringcarbedrijven. Het verschil was alleen dat in de beginjaren van het Kalkoentje er weinig concurrentie was, er waren welgeteld 3 horecabedrijven in Hindeloopen en dat paste prima bij een stadje als Hindeloopen met maar 850 inwoners en daarbij was de toeristenstroom in de zomermaanden toch broodnodig. Het seizoen was toen heel kort. Er waren pinksterdagen, het hemelvaartsweekend en dan die enorm drukke 3 weken bouwvak, de periode dat iedereen vrij was.

Maar zoals vaker, is het gras bij de buurman altijd veel groener, dus meende een ieder die in deze drukke perioden in Hindeloopen kwam dat hier goed geld verdienen was en eind jaren ‘80 - begin ‘90 rezen de horecabedrijven hier als paddestoelen uit de grond.

Zelfs in de zomermaanden was dit niet direct een probleem echter moest het aantal bezoekers die buiten deze drukke maanden aanwezig was in het stadje, gedeeld worden door nu wel 19 horecabedrijven.

Met als gevolg dat in die minder drukke perioden er veel bedrijven dicht gingen omdat de spoeling te dun was en de concurrentie te groot en wanneer er dan gasten in de wintermaanden door Hindeloopen dwaalden op zoek naar een kop koffie en een plaats om even op te warmen dan viel dit niet mee.

Ook “ ’t Kalkoentje” was de laatste 10 jaar in de wintermaanden gesloten. Maar het seizoen werd de laatste jaren langer en langer. Er werd in het voor- en naseizoen veel georganiseerd wat inhield dat er nu uiteindelijk nog maar 3 maanden overbrugd moesten worden om het gehele jaar open te zijn.

Er is verbouwd. Het restaurant ademt een heerlijke, ontspannen nautische sfeer uit. Je voelt de relatie met het de vroegere Zuiderzee, het IJsselmeer en als je in de bovenzaal zit heb je hier ook prachtig uitzicht op.

In het midden van het restaurant is een grote openhaard geplaatst waar je heerlijk gezellig omheen kunt zitten.

Ook komen er allerlei activiteiten en arrangementen die aanleiding geven om eens lekker uit te gaan.

Of overdekte markten in de koudere maanden met diverse thema’s waarbij uiteraard het culinaire niet vergeten wordt.

Maar natuurlijk wordt er ook nog steeds veel gedaan voor familiefeesten, bedrijfsfeesten, reünies etc. En nú dus ook in de maanden dat het juist extra gezellig is bij de openhaard. Misschien wel met sterke verhalen, een lekkere borrel, een beetje stokbrood met kruidenboter en lekker tafelen.

Kortom, restaurant " 't Kalkoentje" staat klaar voor u in 2007